De meesten van jullie zullen via Social Media hebben meegekregen dat wij afgelopen februari, voor een zogeheten ‘workation’, in India zijn geweest. We noemen het zelf een ‘workation’, omdat we er heen gingen om te werken en ook om wat vakantie te vieren. Ook leek het ons fijn om nog een paar weken een opleiding te kunnen volgen en zodoende vonden we een 100-urige Meditatie Opleiding bij Sarvaguna Yoga in Agonda, India. Fiona was al een paar keer eerder in Agonda geweest en dit voelt als haar 2e thuis, dus we moesten sowieso daar heen! Marleen had geen idee wat zij kon verwachten, na Thailand en Bali had ze zich op het ergste voorbereid, want: India!!! Gelukkig voelde het voor haar  ook snel als een thuis. In deze blog nemen we jullie mee op onze ‘workation’ naar India.

Op 31 januari jl. vlogen wij vanaf Amsterdam Schiphol via Zürich en daarna van Muscat (Oman) naar Goa Airport in India. We hadden een van de goedkoopste tickets geboekt omdat we toch met z’n tweeën waren. Toch boekte Marleen een dag vol vertrek toch nog maar even een hotel op het airport van Muscat. We hadden daar namelijk een acht uur durende stop-over en een douche en bed leek ons stiekem wel heel fijn, luxepoppetjes als we zijn. Dit was serieus een hele goede beslissing en kwamen we ‘s avonds op 1 februari jl. lekker fris en redelijk uitgerust aan in India. Vanaf Goa Airport werden we opgehaald door onze driver en naar een Airbnb in Ashvem gebracht. Ashvem ligt in het noorden van Goa en het duurde ongeveer 1.5 uur om op de plek van bestemming aan te komen. Onze Airbnb was zó groot dat we ons best moesten doen om elkaar tegen te komen. We hadden een groot dakterras, een grote keuken, een woonkamer, een koelkast, een ruime slaapkamer en twee badkamers (en hoe handig die tweede badkamer ons nog van pas zou komen lees je later…).

De volgende ochtend gingen we lekker ontbijten op het strand en hebben we heerlijk tijdschriften gelezen op onze strandbedden en gezwommen in de zee. Toen we terugliepen naar ons appartement, gaf Fiona aan erg veel hoofdpijn te hebben. ‘s Nachts werd dit erger en dachten we eerst aan een zonnesteek. De volgende ochtend werd het nóg erger en moest ze overgeven. Wij dachten dat dit een welkomstcadeau van India was, want inmiddels zat Fiona meer op de wc dan erbuiten. Zelfs ORS kon ze amper binnenhouden, dus nadat Marleen terugkwam van een paar uurtjes strand was het tijd voor de dokter. Marleen heeft in Bali zelf ervaren hoe snel je kunt uitdrogen in zulke (warme) landen, plus wist zij hoe zwaar Aziatische medicatie is. Met andere woorden: na twee injecties en een shitload aan pillen voelde Fiona zich de volgende dag stukken beter. Het was wel jammer dat Marleen zich de avond ervoor ook niet zo lekker begon te voelen, dus op zondag waren we allebei niet fit. Wel gingen we toen naar Mandrem Beach en dat was echt een supermooi strand!

Op 5 februari jl. vertrokken we vanuit Ashvem naar Agonda. Dit was een vier uur durende taxirit en het landschap veranderde steeds meer naar een groene jungle. Geweldig! Helaas waren we tot het moment dat onze Meditation teacher training (mttc) begon nog niet echt fit en konden we amper genieten van het heerlijke Indiase eten. Op de een of andere manier hadden we – als we al trek hadden – alleen maar zin in Westers voedsel. Wel konden we in deze week dagelijks onze yoga practice weer oppakken, wat heel erg fijn was. Ondertussen zaten we ergens aan de hoofdweg (stel je hier niets bij voor, er is weinig verkeer) van Agonda in een goedkope kamer met afschuwelijk harde bedden, maar met zeezicht en de liefste buren ooit. In dit complex zaten veel pensionado’s die voor een maand of drie verkassen naar India om te overwinteren. Goals! Overdag gingen we naar het strand en ‘s avonds werkten we een beetje. Ook hadden we nog een hele toffe fotoshoot op het strand met een vriend van ons die fotograferen gewoon leuk vindt, maar er volgens ons veel meer mee zou moeten doen!

Op 10 februari jl. gingen we voor naar de Animal Shelter Agonda (ASA). Het was zo fijn om de dieren daar te knuffelen. We hadden al snel bedachten dat we graag meer voor hen willen betekenen. Hierover horen jullie snel meer, maar we kunnen jullie informeren dat we op 20 juni as. een benefiet organiseren waarbij de opbrengst volledig naar ASA gaat. Dus zet deze datum svp alvast in je agenda…
‘s Avonds hadden we een welkomstdiner met onze medecursisten van de opleiding bij Sarvaguna Yoga. We zullen jullie meenemen op ons avontuur bij Sarvaguna in een volgende blog, maar we kunnen alvast verklappen dat het geweldig en intens was. We hebben een hele fijne band met onze ‘collega’s’ en teachers opgebouwd en we missen iedereen heel erg!

Op 23 februari jl. hadden we onze ‘closing ceremony’ en ontvingen we onze certificaten. We vlogen vijf dagen later weer terug naar Nederland, dus voor de laatste nachten hadden we een luxe beach hut bij Rama Resort geboekt. We zijn zó’n fan van die plek, dat we daar natuurlijk ook moesten slapen. Tijdens onze (intense!) opleiding hadden we geen tijd of energie om meer aan ons bedrijf te werken dan af en toe een Instagram post/story, dus we hadden nog vijf dagen om te knallen. Dat was in elk geval het plan, maar toen het eenmaal zover was, vonden we dat we ook wel even vakantie hadden verdiend. Haha, tot zover onze ‘workation’ dus, dit moet de volgende keer wel echt beter ;). De laatste vijf dagen hebben we zo enorm genoten van stranddagen en feestjes en gezelschap, dat het werken wel weer in Nederland zou komen. Marleen had met zichzelf afgesproken dat zij voor en tijdens de Meditatie Training geen alcohol zou drinken, dus dat eerste drankje smaakte weer fantastisch! Zelfs Fiona deed af en toe een drankje mee, lekker in balans zijn wij he!

Concluderend kunnen wij dus zeggen dat onze workation in India helemaal geweldig was. Maar even eerlijk: was het wel een ‘workation’? Als je de opleiding die wij hebben gedaan (in totaal 120 uur in 12 dagen gepropt) niet meetelt als werk, hebben wij te weinig uren gewerkt voor ons bedrijf. Wat dan wel weer heel erg positief en ook waardevol is, is dat we enorm veel nieuwe inspiratie hebben opgedaan. Ook hebben we echt weer zin om te knallen en merken we dat onze ‘engagement’ meer is geworden. Tot slot is onze band, die al goed was voordat wij gingen, nóg beter geworden omdat we een maand lang op elkaars lip hebben gezeten zonder gezeik of ruzie. Het is zo fijn dat we weten wat we aan elkaar hebben en dat we beiden onze neus dezelfde kant op hebben staan. We hebben daarom besloten om eind van dit jaar en/of volgend jaar weer hetzelfde te gaan doen. India, we’re coming home soon <3.

YogaSisters.

Author YogaSisters.

More posts by YogaSisters.

Leave a Reply